Reu / Male

Leverschimmel / Liver Roan

Geboren / Born: 25-12-2001

Overleden / Died: 04-01-2005

Pedigree

Korden's Viscount Joris is gestorven aan erfelijke cardiomyopathie

Gewoon aan deze kant van de hemel is er een plek die de Regenboog-Brug wordt genoemd.

Wanneer een dier sterft, dat heel dierbaar is voor iemand hier, dan gaat dit huisdier naar de Regenboog-Brug. Daar zijn grasvelden en heuvels voor al onze speciale vrienden zodat ze samen kunnen rennen en spelen. Daar is een overvloed aan eten, water en zonneschijn en onze vrienden hebben het warm en behaaglijk.

Alle dieren die ziek of oud waren worden weer gezond en vitaal, zij die gewond of verminkt waren worden weer heel en sterk, net zoals wij hen herinneren in onze dromen van de dagen en tijden die voorbij zijn. De dieren zijn blij en tevreden, behalve voor een kleinigheid, ze missen allemaal iemand die voor hen heel dierbaar is en die achter moest blijven.

Allemaal rennen en spelen ze samen, maar er komt een dag wanneer er plotseling een stopt en staart in de verte. Zijn heldere ogen staan gespannen, zijn enthousiast lichaam beeft. Plotseling begint hij weg te rennen van de groep, vliegend over het groene gras, dragen zijn benen hem sneller en sneller.

Jij bent gezien en als jij eindelijk je speciale vriend ontmoet, omhels je elkaar in een vreugdevolle hereniging om nooit meer gescheiden te worden. Gelukkige kusjes regenen op je gezicht, je handen liefkozen zijn geliefde hoofd en jij kijk opnieuw in de vertrouwde ogen van je huisdier, die al zolang uit je leven weg was maar nooit uit je hart.

Dan gaan jullie samen over de Regenboog-Brug...

Auteur onbekend

Onze kleine "Grote" Man is er niet meer,

maar in ons hart leeft hij door.

 

Hij heeft gevochten als een beer,

en we zullen hem nooit vergeten hoor!

Auteur: Esther

Gedicht van zijn maatje Joep:

Jij kleine grote man

Die men van mij afnam

Het doet me veel verdriet

Je langer bij me houden mocht ik niet

Weet je nog op het Franse strand

Met onze pootjes in het warme zand

Het zou eeuwig mogen duren

Jij en ik samen op het strand

Daar hadden we fijne lange uren

In het mooie Franse land

Waarom moest jij zo vechten

Voor iets dat je niet hebt verdiend

Waarom moest die ziekte jou pakken

Een hondje dat het niet verdiend

Mijn steun en toeverlaat is niet meer

Mijn angst en onzekerheid des te meer

Joris lieve schat

Mijn alles wat ik had

Bedankt voor al je liefde en geven

Het zal zwaar zijn zonder jou te leven

Je maatje JOEP

Joris was een bruinschimmel, hij is geboren op 25 december 2001 te Grashoek. Joris heeft nog een zusje, Korden's Kokkie.

 

Joris had een geweldig karakter. Hij was een vrolijk hondje, zijn staartje ging altijd heen en weer. Hij was de grote steun van Joep.

 

Toen Joris bij ons kwam was hij gelijk thuis, ging alles onderzoeken en voor andere honden was hij niet bang. Toen hij ouder werd werd hij meer onderdanig

naar andere honden. Behalve als hij in zijn Jorismobiel zat, dan hoefde geen hond in de buurt te komen, die kreeg een knauw hoe groot de hond ook was, hahaha.

 

Joris genoot van alles, behalve zwemmen. Pootje baden en een modderbad nemen was zijn hobby maar echt zwemmen niet.

 

Joris heeft zijn hele leventje moeten vechten tegen ziektes. Vanaf dag 1 is hij ziek geweest. In augustus 2002 is zijn milt verwijdert omdat die megagroot was.

Zijn klachten waren braken en koortsaanvallen. In september 2002 werden verkalkte longen geconstateerd (hij had toen al de longen van een hond van 12 jaar).

 

In januari 2003 werd keraconjuctivitis sicca (droog oog) vastgesteld. In maart 2003 werd cardiomyopathie gediagnosticeerd. Zijn hart werd onderzocht omdat

we ruzie met de fokker en diens dierenarts hadden.

We hebben toen alle röntgenfoto's die we hadden naar een andere radioloog laten sturen. Op de foto's van augustus 2002 zag die man dat Joris zijn hart vergroot

was en trok gelijk aan de bel dat het onderzocht moest worden.

In de zomer van 2003 werd ook nog eens de erfelijke vorm van patella luxatie vastgesteld aan beide knieën.

In november 2003 was Jorisje zo slecht dat zelfs de interniste hem nog maar een paar weekjes gaf. Wonder boven wonder begon Joris op te knappen.

Hij zat toen een maand of 9 aan de aminozuren. Wij zijn er van overtuigd dat Joris er nog een dik jaar bij heeft gekregen door het gebruik van de aminozuren.

 

De zomer van 2004 is voor Joris de beste tijd van zijn leven geweest. Zijn pompfunctie was goed en hij voelde zich ook goed. Ineens kwam zijn jachtinstinct boven

en ging hij buiten op konijnenjacht.

Hij heeft genoten van deze zomer. Vanaf eind september ging het slechter met Joris. Niet zo zeer met zijn hart, hij kreeg braakaanvallen.

Deze aanvallen kwamen steeds sneller achter elkaar en duurden steeds langer. Op echo en foto's was niets te zien over een oorzaak. Dus werd besloten om

een scopie van slokdarm, maag en dunne darm te maken. Deze werd op 13 december uitgevoerd.

Daar kwam uit dat Joris een dunne darm ontsteking had. Joris kreeg gelijk ander voer, prednison en antibiotica.

 

Dit ging goed tot 30 december, toen begon hij weer in alle hevigheid te braken. Eten en drinken wilde hij ook niet meer. We hadden besloten in samenspraak

met mevrouw Overduin, dat Joris zijn buikje open gemaakt zou worden om de oorzaak te vinden. wij wilden dit op 31 december laten doen, maar helaas wilde

de dierenarts in Someren het niet doen.

Op 1 januari 's avonds heeft de dienstdoende dierenarts Joris onderhuids vocht toegediend. Op 3 januari zijn we met Joris naar mevrouw Overduin in Oisterwijk gegaan.

Daar heeft Joris ook nog een vochtinfuus gekregen en een soort morfine. Joris had namelijk sinds 2 januari veel pijn.

Vol vertrouwen gingen we met Joris naar huis, de volgende dag zouden ze in Oisterwijk zijn buikje eindelijk gaan openmaken.

 

Om 4 uur 's nachts werd Joris onrustig, hij moest veel naar buiten om kleine plasjes te doen. tegen 6 uur begon hij ineens te drinken, we dachten

 echt dat hij eindelijk wat begon op te knappen. tegen kwart voor 7 hoorden we een geluid alsof hij aan het dromen was, dus ik pakte hem in mijn armen met

de bedoeling om hem wakker te maken. Helaas Jorisje gaf nog 3 zuchten. Uiteindelijk is hij aan een hartstilstand overleden.

 

Wij willen mevrouw Overduin bedanken voor de goede zorgen die ze heeft gegeven aan ons menneke en de steun die ze ons altijd gegeven heeft.

Zonder haar was onze Joris nooit zo "oud" geworden. Zelfs de laatste dagen van Joris zijn leventje heeft ze veel gebeld om te vragen hoe het ging

en om advies te geven, ondanks dat het feestdagen waren!!